Hep mutlu olaylar sonucu birseyler eklenirdi bu sayfaya; geziler - tatiller vs... Simdi hayatimdaki en zor olaylardan biri sonucu guncelliyorum ana sayfayi; sevgili Annemizi kaybettik...

Insanin donup kaldigi zamanlardan biri de bu... Yapilabilecek hicbir sey yok, soylenebilecek hicbir sey yok... Sadece onsuzluga alisma cabasi var... Onun yattigi yerde huzurlu oldugunu dusunup mutlu olma cabasi var... "Boyle bir insanin gidebilecegi yer mutlaka 'cennettir'" diye dusunup insanin kendini rahatlatma cabasi var... 

Ama bunlarin hepsi kendimizi avutma yollari... Kendimiz icin uzuluyoruz, - esimin hep soyledigi gibi - ondan birseyler daha ogrenemeyecek oldugumuz icin uzuluyoruz... Oysa ne cok sey vardi bize ogretecegi... Daha yeni evlenmistik; surekli telefon acip ona sorardik neyin nasil yapilacagini... Bize ogretirdi, o da yetmezdi... Turkiye'ye geldigimizde ogrettigi seyleri yapip bizim yanimiza da vermeye calisirdi... Simdi ondan ogrendigimiz - aklimizda kalan bilgileri kagida dokmeye calisiyoruz, seneye tursu kuracagimiz zaman kimse yok yardim alacagimiz, ya da recel yapmak istedigimizde.....

Hep calisirdi, kostururdu, didinirdi... Kendi hayatini yasamadi - herseyini bize verdi... Once okullarimiz bitsin diye ugrasti, sonra guzel evlilikler yapalim diye ugrasti, sonra torunlarina bakmak icin ugrasti... Hep ugrasti, hep yoruldu... Ailesinden birine 'hayir' demeyi bilmezdi... 'Hayir' demeyi istemezdi zaten... Tum gucunu bizlere harcadi... Hic yakinmadi... "Tam rahata ermisken kaybettik onu" demek de anlamsiz... Rahat nedir bilmezdi ki, bizim mutlulugumuz icin kosturmadigi zaman huzursuz olurdu... Onun icin 30 yil daha omru olsaydi, 30 yil daha kostururdu butun gucuyle...

"Keske biraz daha bizimle birlikte olsaydi; cocugumuzun oldugunu da gorseydi - onun okula basladigini da gorseydi - sunnetini de gorseydi, bizim Turkiye'den ev aldigimizi da gorseydi" vs. turu 'keske'leri ardarda siralamanin zamani degil simdi... Onlarin sonu gelmez... Gecmiste olanlara sukretmek gerekiyor... Bu yaslarimiza kadar bizimle birlikte olmayi sectigi icin sukretmemiz gerekiyor... 

Kendi hayatini yasamadi, ama ailesine adadigi hayatin sonunda yarattigi "aile" onu mutlu etti... Eger olumden sonra hayat varsa gercekten, yukarilardan biryerlerden bizi gordugune - bize sevgiyle baktigina eminim... 

Hersey icin cok tesekkurler... Sizi cok seviyoruz annecigim...